Het Flevoziekenhuis heeft de complete zorg rond personen met een virale ontsteking van de lever (hepatitis A, B, C, D of E) ondergebracht in één speciaal spreekuur van het Hepatitis behandelcentrum Almere, een officieel gecertificeerd ‘Hepatitis behandelcentrum’.

Patiënten hebben daarmee één aanspreekpunt voor al hun vragen. Diagnostiek en behandeling van virale hepatitis is efficiënt georganiseerd. Er is ruime aandacht voor de medische, psychische en sociale aspecten van deze ziekten. Een intensieve begeleiding bij behandeling van hepatitis wordt aangeboden. Vanzelfsprekend wordt er gewerkt volgens de landelijke en internationale richtlijnen. Er is een goede samenwerking met academische centra in de regio.

Het hepatitis-team bestaat uit:

  • dr. J. Branger, internist-infectioloog
  • U.G. Schlüter en H. Telleman, maag-darm-lever-artsen
  • zij worden ondersteund door verpleegkundig specialisten: Tine Duijf en Rita van Westen
Voor het maken van een afspraak of informatie over het Hepatitis behandelcentrum Almere, bel 036 - 868 87 17 (polikliniek Interne geneeskunde) of 036 - 868 86 16 (polikliniek MDL) of maak een afspraak online via: www.mijnflevoziekenhuis.nl

Meer informatie over virale hepatitis kunt u vinden op: http://www.leverpatientenvereniging.nl/leverziekten/virale-hepatitis/

In English

At the Flevoziekenhuis, there is a special outpatient clinic at the department of Internal Medicine for persons with a viral infection of the liver (hepatitis A, B, C, D or E). For more information or an appointment, call 036 - 868 87 17 or visit www.mijnflevoziekenhuis.nl.

For more information on viral hepatitis, visit: http://www.leverpatientenvereniging.nl/leverziekten/virale-hepatitis/

Over virale hepatitis

Een infectie met hepatitis B of C virus kan leiden tot ernstige leverschade (cirrose) en uiteindelijk zelfs tot de dood door leverfalen of leverkanker. In Nederland zijn naar schatting meer dan 100.000 patiënten met chronische hepatitis B of C, waarvan maar een deel bekend is bij de patiënten zelf (gediagnosticeerd).

Behandeling van virale hepatitis is goed mogelijk, maar behandelschema’s zijn lastig en het gebruik van de geneesmiddelen vergt specifieke expertise. Vooral door de komst van nieuwe (kostbare) hepatitis medicijnen moeten artsen optimaal (bij)geschoold blijven.

Als een patiënt tijdig goed behandeld wordt, kunnen levercirrose en leverkanker bij bijna alle patiënten voorkomen worden. Vroege opsporing en behandeling is dus van groot belang.

Bij wie komt een virale hepatitis vaak voor?

  • mensen die een partner met HIV/hepatitis B/C hebben (gehad)
  • mensen die veel seksuele partners hebben (gehad)
  • mannen die seksueel contact hebben met mannen
  • mensen afkomstig uit landen waar HIV en hepatitis vaak voorkomen
  • mensen die drugs spuiten of hebben gespoten
  • mensen die een partner uit een of meer van de hierboven genoemde aangeduide groepen hebben (gehad)
  • mensen die voor 1975 een bloedtransfusie hebben gehad
  • mensen die vage klachten hebben, zoals moeheid en gewichtsverlies

Wat biedt het Hepatitis behandelcentrum van het Flevoziekenhuis u?

Als behandeling van hepatitis B of C noodzakelijk is, wordt door de artsen gekeken welke medicatie daarvoor het meest geschikt is. Dat hangt niet alleen af van het soort virus (B of C), maar ook van het type virus en van het feit of iemand al eerder behandeld is.
Het is mogelijk dat behandeling gegeven kan worden met alleen pillen, maar soms zijn daarbij ook wekelijkse injecties met peginterferon nodig.

Het gaat dan vaak om kuren die gepaard kunnen gaan met nogal wat bijwerkingen. Controle van het bloed is daarbij van belang om te zien hoe iemand op de medicatie reageert.

In het begin van de behandeling, die 24 tot meer dan 48 weken kan duren, is de controle intensief. Indien gewenst leert de patiënt zelf injecties toe te dienen. Wekelijks wordt bloed afgenomen om te controleren of de patiënt de medicatie goed verdraagt. Later wordt de controle minder intensief, maar vindt toch minimaal eens per maand plaats.

Sinds kort zijn er ook effectievere medicijnen (Direct Acting Antivirals, DAA’s) voor de behandeling van hepatitis C beschikbaar. Het Hepatitis behandelcentrum van het Flevoziekenhuis mag als één van de 48 ziekenhuizen de nieuwe behandeling (DAAs) geven.
Bij mensen met veel  littekenweefsel op de lever, vastgesteld met een zogenaamde fibroscan, komt iemand in aanmerking voor deze nieuwe behandeling. De behandeling bestaat uit tabletten en de kans op succes is rond 90% (voorheen: 40%).

Bij weinig littekenweefstel wordt deze behandeling van hepatitis C vooralsnog niet geadviseerd en niet vergoed. Wel blijft deze laatste groep jaarlijks onder controle.

In het geval van hepatitis C kunnen patiënten gelukkig steeds vaker helemaal genezen. Bij hepatitis B is het lastiger om het virus helemaal kwijt te raken, maar vaak kan het virus met behulp van pillen die redelijk goed verdragen worden toch goed onder controle worden gehouden. Hiermee wordt voorkomen dat de patiënt onherstelbare schade van het virus ondervindt. De verwachting is dat ook voor hepatitis B een afdoende therapie beschikbaar zal komen.

Antivirale kuren, met peginterferon, ribavirine, victrelis  of andere antivirale medicijnen zijn erg kostbaar. Een kuur kost soms € 50.000,- per jaar. In Nederland wordt deze medicatie door de zorgkostenverzekeraar vergoed.

Netwerk Hepatitis behandelcentra

Het Hepatitis behandelcentrum is één van 40 centra in een Nederlands netwerk. Dit netwerk is opgezet door de Nederlandse Vereniging van MDL-artsen (NVMDL) samen met de Nederlandse Internisten Vereniging (NIV) om de kwaliteit van de zorg voor hepatitis-patiënten zo hoog mogelijk te houden. Om als officieel behandelcentrum erkend te worden zijn hoge kwaliteit- en kwantiteitseisen van toepassing.

Voor meer informatie: www.hepatitisinfo.nl. Op deze website is informatie verzameld over hepatitis in Nederland, zoals behandeling hepatitis, richtlijnen, lopende studies, en bewustwordings-en screeningsprojecten. De website wordt inhoudelijk ondersteund door de Nederlandse Vereniging voor Hepatologie, Nederlandse Internisten Vereniging en de Maag Lever Darm Stichting.

Over hepatitis B

Hepatitis B is een ontsteking van de lever die ontstaat door besmetting met het hepatitis B virus. Deze ontsteking kan ernstig of minder ernstig van vorm zijn. Het hepatitis B-virus komt voor in bloed, sperma, voorvocht en vaginaal vocht. Het hepatitis B-virus wordt overgedragen door onveilig seksueel contact, bloed-bloed contact of door bloedproducten.
Het virus kan ook rond de bevalling overgedragen worden van moeder op kind.

De kans op besmetting bij contact met bloed is 100 maal zo groot als bij HIV, het virus dat aids veroorzaakt. Een heel kleine hoeveelheid besmet bloed in een wondje is dus al voldoende om een infectie te veroorzaken. Een intacte huid geeft echter een goede bescherming tegen overdracht van het virus. Het virus kan dus niet worden overgebracht door normaal sociaal contact, zoals handen geven en knuffelen. Deeltjes van het virus zijn aangetoond in speeksel van geïnfecteerde mensen, maar voor zover bekend speelt speeksel geen belangrijke rol in de besmettingsroute. Gezamenlijk gebruik van kopjes, bestek e.d. is geen risico op infectie. Speeksel vermengd met bloed kan wel een risico zijn. Overdracht door tongzoenen is alleen mogelijk als daar bloed aan te pas komt.

Soms is het niet precies duidelijk hoe en wanneer iemand besmet is geraakt met het hepatitis B-virus. Het kan dan zijn dat iemand is besmet door hele gewone dingen, zoals het gemeenschappelijk gebruik van tandenborstels, scheermesjes of scheerapparaten. Aan deze gebruiksvoorwerpen kan een restje (opgedroogd) bloed zitten, waarin het virus voorkomt. Het virus kan, bij gezamenlijk gebruik van deze voorwerpen, via een klein wondje in het lichaam komen. Verder kan besmetting plaats vinden door het gebruik van niet-steriele naalden, door gedeeld gebruik van naalden bij spuitende druggebruikers en bij piercing, tatoeëring en acupunctuur. Ook per ongeluk prikken aan een gebruikte naald (bijvoorbeeld in de gezondheidszorg) kan een besmetting veroorzaken. Een andere groep besmette mensen zijn drugsverslaafden die gemeenschappelijk rietjes gebruiken bij het opsnuiven van cocaïne.

In Nederland is de kans dat u bij een bloedtransfusie of toediening van bloedproducten besmet raakt met het hepatitis B virus nagenoeg uitgesloten. Al het bloed van bloeddonoren wordt zorgvuldig onderzocht op het hepatitis B virus.
Besmetting met hepatitis B kan dus plaatsvinden door:

  • onveilige seks
  • gebruikte naalden
  • besmette instrumenten
  • gemeenschappelijk gebruik van tandenborstels en scheermesjes
  • overdracht van geïnfecteerde moeder op kind rond de bevalling

Een patiënt is besmettelijk als HBsAg positief is. Het hepatitis B virus blijft in bloed buiten het lichaam gedurende ten minste 7 dagen infectieus.
(Bron: Nationaal Hepatitis Centrum)

Over hepatitis C

In Nederland wonen circa 60.000 mensen met hepatitis C. Omdat dragers van hepatitis C veelal geen klachten hebben, weet ongeveer de helft van deze 60.000 mensen niet dat zij hepatitis C heeft. Via de GGD of huisarts kan een test worden gedaan.

Hepatitis C is via bloed-bloed contacten overdraagbaar. Voor 1992 was hepatitis C besmetting een risico voor ontvangers van bloedtransfusies en voor mensen met hemofilie die zijn behandeld met een stollingspreparaat dat uit menselijk bloed is gemaakt. Vanaf 1991 wordt er door de bloedbanken in Nederland een uitgebreide controle van bloed en bloedproducten op het hepatitis C virus uitgevoerd. Sinds die tijd is de kans om in Nederland met hepatitis C besmet te worden bij toediening van bloed of bloedproducten vrijwel niet meer aanwezig.

Een andere grote groep besmette mensen zijn drugverslaafden die met vuile naalden spuiten of gemeenschappelijke rietjes gebruiken bij het opsnuiven van cocaïne. Het betreft hier ook mensen die ooit, ook al is het maar één keer, drugs hebben gespoten.

Bij ruim een derde van de patiënten met hepatitis C is het echter niet goed mogelijk aan te geven hoe de besmetting is opgelopen. Mogelijke factoren die hierbij een rol hebben gespeeld zijn o.a. tatoeage, gemeenschappelijk gebruik van scheermesjes of tandenborstels, contact met besmet bloed bij verwondingen van de huid of slijmvliezen en operaties.

Het risico dat een moeder tijdens de zwangerschap hepatitis C overdraagt aan haar ongeboren kind is kleiner dan 5%. Er is geen bezwaar tegen zwangerschap. De bevalling kan langs de natuurlijke weg plaatsvinden. Ook kan gewoon borstvoeding worden gegeven.

Het hepatitis C virus wordt in het algemeen niet door seksueel contact overgedragen. Overdracht van het hepatitis C virus door seksueel contact is alleen beschreven bij homoseksuele mannen die seks hebben met andere mannen die HIV of AIDS hebben en seks hebben waarbij verwondingen ontstaan.
Het hepatitis C virus kan 16 uur in bloed buiten het lichaam overleven.
(Bron: Nationaal Hepatitis Centrum)